Fagpressenytt

Universitetsprofessorar jobbar vanlegvis til dei må gå for aldersgrensa ved fylte 70 år. Dette kan synast som dårleg ressursutnytting i den forstand at ein del av dei som i dag må slutte, både fungerer svært godt i jobben sin og har lyst til å fortsette. Statssekretær Astrid Nøkleby Heiberg (fyller 80 i april) og Ole Didrik Lærum (straks 76) er kanskje dei best kjende eksempla. På makronivå vil seinare avgang frå arbeidslivet vere bra for berekrafta i både pensjonssystem og statsfinansar meir generelt. Så kvifor gjer vi dette? Eg vil starte med å peike på at dagens aldersgrense ikkje er eit forbod mot å (la folk) jobbe etter 70. Institusjonane kan sjølv bestemme seg for å la folk fortsette heilt til dei er 75, enten som ei individuell ord