To jegerar og ein statistikar er på jakt. Brått ser dei ein elg, og den fyrste jegeren legg an geværet, skyt, og bommar. Kula treff ein stubbe tre meter til venstre for elgen. I mellomtida har den andre jegeren rukke å få opp rifla si og fyrer av. Han bommar og treff ein stein tre meter bak elgen. Vi traff! ropar statistikaren.
Over tjue år har eg undervist fleire hundre elevar, og sjølv om ikkje alle har gjort like sterkt inntrykk, har eg endå til gode å møte gjennomsnittseleven. Det eg har møtt, er eit mangfald av individ, alle med si historie, sine særtrekk og sine interesser. Korleis handterer vi dette mangfaldet og gjev det den plassen det fortener? Vi har nyleg fått eit utkast til ny Generell del av læreplanen, døypt om til "Overordnet del av læreplanen". I denne er elevmedvirkning og demokrati tatt vare på til ei viss grad. Etter mi meining kunne den vore mykje sterkare, og ikkje berre slå fast at demokratiet skal vere ein del av kvardagen og noko som elevane skal lære om. Teksten maktar ikkje å oppildne meg på mangfaldet og demokratiet sine vegne. Der må noko gjerast. Demokratiet er sjølve garantien for at mangfaldet får det livsvilkår det skal ha.
Hannah Arendt skreiv (lausleg omsett og omskrive) at demokratiet si oppgåve ikkje er å kontrollere eller utlikne mangfald, men at mangfald rett og slet
