Utdanning
24.03.2017
Vintersola flaumar inn i ei stove med friske blomster på alle bord, der Olaug Nilssen tar imot og er sliten.
- Det er premierebukettar, seier husdiktaren ved Den Nationale Scene i Bergen, og viser takksam til alle blomstrane.
Førestillinga «Stort og stygt» har nettopp hatt suksessrik premiere på teateret inne på Engen i byen, åtte kilometer unna den lyse stova på Bønes.
- Det var så fint, alt saman, både framsyninga og dei gode responsane, men ein kan bli sliten av glede og takksemd òg, seier ho.
Men at Olaug Nilssen er sliten, heng òg saman med årsaka til at ho slutta i det ærerike vervet som ein av to representantar for norske forfattarar i Norsk kulturråd.
- Kvinner skal seie ja, sa dåverande kulturminister Anniken Huitfeldt da småbarnsmora Olaug i 2010 bad om tenkjetid før ho tok imot vervet. Dermed sa Nilssen ja. I 2013 har ho likevel slutta i Kulturrådet og blitt leiar i foreldras arbeidsutval (FAU) ved Tveiterås skole, ein spesialskole i Bergen.
At ho slutta som kulturrådsmedlem og blei FAU-leiar, kjem av at ein av replikkane i stykket «Stort og stygt» er sjølvopplevd. «Han kan ikkje vere her,» glapp det ut av ein barnehagetilsett da Olaug henta den eldste av dei tre gutane sine. Han er ni år i dag og storebror til ein seksåring og ein fireåring.
Meir om det snart. Nå set Olaug Nilssen fram te og fersk heimebakt krydderkake, og eg blir både glad og flau: - Kva med te og krydderkake, hadde eg svart som ein fleip da Olaug i e-post spurde om eg ville ha mat under intervjuet. Eg ville vise at eg hadde førebudd meg.
Forfattarskapen til Olaug Nilssen er svært variert, og inneheld mellom anna ein biografi om artisten Sigvart Dagsland. Boka om Dagsland har vore ei uvanleg sterk kjelde til biografens eige liv. Vi lærer at unge Olaug var aktiv i Ten Sing heime i Solheimsdalen i Førde i Sogn og Fjordane, eller Skoddeheimen, som ho i to romanar kallar staden. Framleis kan ho altstemma på Dagsland-songar. Misjonsrørsla stod sterkt i Solheimsdalen, og misjonen smakte og lukta godt av te og krydderkake, fortel ho om seg sjølv i boka om Dagsland.
Vi nyttar kakestunda til oppsummering: Foreldra var lærarar, og dei fekk ei dotter kvart anna år i ti år, til dei hadde fem. Olaug er nest eldst. Ho har vore viss på at ho skulle bli forfattar sidan ho vaks frå draumen om å bli butikkdame.
21 år gammal debuterte ho med romanen «Innestengd i eit udyr». Etter tre godt mottekne bøker til, ko
Gå til medietFørestillinga «Stort og stygt» har nettopp hatt suksessrik premiere på teateret inne på Engen i byen, åtte kilometer unna den lyse stova på Bønes.
- Det var så fint, alt saman, både framsyninga og dei gode responsane, men ein kan bli sliten av glede og takksemd òg, seier ho.
Men at Olaug Nilssen er sliten, heng òg saman med årsaka til at ho slutta i det ærerike vervet som ein av to representantar for norske forfattarar i Norsk kulturråd.
- Kvinner skal seie ja, sa dåverande kulturminister Anniken Huitfeldt da småbarnsmora Olaug i 2010 bad om tenkjetid før ho tok imot vervet. Dermed sa Nilssen ja. I 2013 har ho likevel slutta i Kulturrådet og blitt leiar i foreldras arbeidsutval (FAU) ved Tveiterås skole, ein spesialskole i Bergen.
At ho slutta som kulturrådsmedlem og blei FAU-leiar, kjem av at ein av replikkane i stykket «Stort og stygt» er sjølvopplevd. «Han kan ikkje vere her,» glapp det ut av ein barnehagetilsett da Olaug henta den eldste av dei tre gutane sine. Han er ni år i dag og storebror til ein seksåring og ein fireåring.
Meir om det snart. Nå set Olaug Nilssen fram te og fersk heimebakt krydderkake, og eg blir både glad og flau: - Kva med te og krydderkake, hadde eg svart som ein fleip da Olaug i e-post spurde om eg ville ha mat under intervjuet. Eg ville vise at eg hadde førebudd meg.
Forfattarskapen til Olaug Nilssen er svært variert, og inneheld mellom anna ein biografi om artisten Sigvart Dagsland. Boka om Dagsland har vore ei uvanleg sterk kjelde til biografens eige liv. Vi lærer at unge Olaug var aktiv i Ten Sing heime i Solheimsdalen i Førde i Sogn og Fjordane, eller Skoddeheimen, som ho i to romanar kallar staden. Framleis kan ho altstemma på Dagsland-songar. Misjonsrørsla stod sterkt i Solheimsdalen, og misjonen smakte og lukta godt av te og krydderkake, fortel ho om seg sjølv i boka om Dagsland.
Vi nyttar kakestunda til oppsummering: Foreldra var lærarar, og dei fekk ei dotter kvart anna år i ti år, til dei hadde fem. Olaug er nest eldst. Ho har vore viss på at ho skulle bli forfattar sidan ho vaks frå draumen om å bli butikkdame.
21 år gammal debuterte ho med romanen «Innestengd i eit udyr». Etter tre godt mottekne bøker til, ko
