Fagpressenytt

Barn leikar for leiken sin eigen del og fordi det er kjekt. Der det er barn, finn du òg leik. Artikkelen drøftar barn sin rett og trong til å utfalde seg i fri leik, og den læringa som skjer når barna leikar. Læring i barnehagen kan ikkje ha konkrete og målbare læringsmål som i skulen. LEIK OG LÆRING Leik og læring vert ofte sett opp mot kvarandre. Leik vert heldt opp som idealet, medan læring vert underordna og sett på som mindre pedagogisk rett (Draugsvoll, 2022, s. 121; Sundsdal & Øksnes, 2015; Thoresen, 2009; Øksnes & Sundsdal, 2014). Spørsmålet er om leik og læring treng å vere motsetnader, eller om dei kan vere to sider av same sak, avhengig av korleis vi forstår læringsomgrepet, og korleis dette kjem til uttrykk i barnehagen.
Leik skal ha ein sentral plass i barnehagen. Det er barn si naturlege livsform. Der du finn barn, finn du òg leik, utan at nokon har lagt til rette for det, noko dømet under syner:
Barna er på veg ut. Ei gruppe spring rett ned i skråninga med ulendt terreng. Dei grev med hendene og samlar mark, lagar suppe med regnvatn i ei grop dei har grave, serverer til dei andre og dei som kjem forbi. (Draugsvoll, 2022, s. 118) Spontan leik kan vi sjå allereie frå fødselen. Når spedbarnet studerer fingrane sine, legg klossar i ein kasse og tek dei opp att, spring frå ende til annan i rommet og hyler av glede, når dei plaskar med vatn eller studerer ei leike, leikar dei (O