Norsk Skogbruk
02.05.2022
Samstemde stunde Det stod ei furu på berget det blå og såg fjell i synsranda - dem virka små, mens det som va nære, det virka stort. Ho kika bort på en stasele hjort.
Han kom opp på berget gong ette gong. Han stod der så høgrest - det va som en song at han hadd en gave som ho kunn få.
Nå' vakkert som kunn kåmmå ut av det små. Det sildra som vårvarme bekka gjør.
I furu sprang liv som det aldri gjor før. Ho såg bort på hjortn og kjent en bris varma ho godt på et underle vis. Ho stod og såg på at han kom og gikk. Han varma ho mjukt
Gå til medietNå' vakkert som kunn kåmmå ut av det små. Det sildra som vårvarme bekka gjør.
I furu sprang liv som det aldri gjor før. Ho såg bort på hjortn og kjent en bris varma ho godt på et underle vis. Ho stod og såg på at han kom og gikk. Han varma ho mjukt
